Wat is nucleaire geneeskunde?
Nucleaire diagnostiek
Nucleaire Geneeskunde onderzoekt voornamelijk de werking van
organen met behulp van licht radioactieve stoffen. Deze licht
radioactieve stoffen kunnen worden geïnjecteerd, ingeademd of via
voedsel worden toegediend, afhankelijk van het te onderzoeken
orgaan. Door de radioactieve stof te binden met een andere, vooraf
bepaalde, niet radioactieve stof kan deze zich ophopen in een
bepaald orgaan en/of afwijkingen in het lichaam.
Met speciale camera's worden vervolgens opnamen gemaakt van de
licht radioactieve stoffen die zich in het lichaam bevinden. De
camera's detecteren de radioactiviteit en met behulp van speciale
software wordt deze omgezet in beelden. Op deze manier kan
bijvoorbeeld de doorbloeding van het hart zichtbaar worden gemaakt
of de werking van nieren worden vastgelegd.
   |
Nucleaire therapie
Radioactieve stoffen kunnen ook worden gebruikt om afwijkingen
te behandelen. Bij deze vorm van therapie wordt, net als bij
nucleaire diagnostiek, een radioactieve stof in het lichaam
gebracht. De toegediende activiteit, via injectie of in tabletvorm,
is veel groter dan bij diagnostiek. Het is namelijk de bedoeling
dat de cellen van het zieke weefsel door stralingsschade
afsterven.
Een vorm van een therapeutische behandeling met een radioactieve
stof is de poliklinische behandeling met jodium-131 van de te snel
werkende schildklier. De patiënt krijgt het radioactieve jodium via
een pil toegediend. Dit radioactieve jodium hoopt zich op in de
schildklier, zodat deze bestraald wordt. Na de toediening is de
patiënt zelf een bron van straling geworden en blijft hierna nog
enige tijd radioactief. De behandelde patiënt krijgt voor enige
tijd enkele leefregels mee, maar kan weer naar huis terug.
